08 xaneiro 2023

Perillo



Neste mundo da toponimia temos un enemigo ao que sempre nos toca enfrentar ou esquivar: a homofonía. De cote tratamos de axustar a busca a aqueles vocablos que nos soan parecidos ao que buscamos. E partindo desta premisa, imos desbotar algunas ideas facilonas, como que o noso Perillo podería vir dun “tipo de panciño doce e con picos ao redor, ou dun “apéndice largo que teñen no pescozo algúns animais”… e, supoñemos que poderíamos encontrar máis significados. E cada vez nos iríamos afastando máis do significado orixinal.

Cremos que Perillo é un orónimo que deriva da palabra latina “petriculum” (diminutivo de “petra”) con significado de pedra, escollo, prominencia rochosa. 

Aparece xa documentado un cognato (pariente) medieval,  nunha relación de igrexas  co nome de  “sanctus Martinus de Peroselo” nun códice do Tombo do Mosteiro de Samos no ano 997. Seica tamén foi un nome abondoso en época medieval o antropónimo Pero (hoxendía, Pedro), Así me vén á cabeza aquel Pero Meogo, xograr do S. XIII da nosa Lírica Galaico Portuguesa. Tamén todos aqueles que levan o apelido Pérez. E, transpasando as nosas fronteiras, os de  nome catalán Pere.

E rematamos que o noso topónimo ten unha parentela moi extensa: Perillón, Perillona (A), Perillán, Perillana (A), Peracova, Peralbar, Peredo, Pereda, Peroselo, Perouta, Peroxa (A) e un largo ecétera.

 

BIBLIOGRAFÍA:

José Carlos Sánchez-Pardo “Topónimos y advocaciones … en los nombres de las parroquias ruralesgallegas”.

Dolores González “Arqueotoponimia”

Diccionario Latín.

Codolga.

Nomenclator de Galicia.




Ningún comentario: